Mijn ervaring met anti-depressiva

Antidepressiva en de gevolgen ervan
Omdat ik zelf jaren deze pillen heb geslikt, weet ik uit ervaring wat ze met je doen. Ik heb sinds mijn fobie en angsten (zie angsten en fobieën) antidepressiva geslikt, en het werkt, fantastisch werkt het, zo geweldig dat het al je gevoelens uitschakelt en je als een robot zonder gevoel door het leven gaat.
Toen mijn vader stierf, huilde ik, toonde emotie, dus ik vond het vreemd dat andere me zeiden dat die pillen alle gevoel lam legden, want dat was immers niet waar, ik huilde toch! Wist ik veel, naar jaren slikken wist ik niet meer wat of wie ik eigenlijk was, iedere dag was hetzelfde, weinig ups en downs, mijn gevoel bleef op een lijn. Ja ook ik had maskers op, waar ik zelfs niet van wist dat ik ze op had, en dan ga je nadenken. Goh wie ben ik dan eigenlijk, wat hoor ik te voelen dan? hoe hoor te zijn? ben ik niet ik? dus niet mezelf? Allemaal vragen die steeds vaker door mijn hoofd flitsten, tevens ook de vraag zou ik durven stoppen? zou ik zonder kunnen? Ik had namelijk al eerdere pogingen gedaan om te stoppen, helaas die mislukten want na 3 dagen kwamen mijn eigen gevoelens los, veel huilen, niet blij kunnen zijn, je in een woord miserabel voelen....... nee dat was het toch niet waard , dan weer snel slikken. Had ik gefaald? ja in mijn ogen had ik inderdaad gefaald, ik was toch altijd een doorzetter geweest? waarom kon ik dan niet stoppen? En tja dan is de cirkel weer rond.
Totdat ik dus met Tachyontherapie ging beginnen, mijn angsten verdwenen als sneeuw voor de zon, de pillen bleef ik gewoon doorslikken , omdat het een gewoonte was geworden, ze hoorde bij mijn leven, s' morgens bij de boterham hup pilletje en je de hele dag goed voelen. Ik heb de afgelopen tijd veel verwerkt en een streep onder mijn verleden gezet, en daar hoorde ook de pillen bij. Dus op een dag de dokter gebeld en gezegd: ik ga afbouwen !
Ze vond het niet zo'n goed idee dat ik niet op consult kwam, maar daar had ik geen zin in ik moest het uiteindelijk toch zelf doen. Een probleem was er wel ik had effexcor 75 milligram en daar kun je dus niet met 5 milligram minderen hierbij krijg je gelijk de helft dus naar 37,5 milligram, maar oke ik vond me sterk genoeg ervoor. zo gezegd zo gedaan, de eerste dag met een half, jeetje mina ik dacht dat ik op wolken liep maar het gevoel trok door de dag heen weg, mooi eerste dag voorbij en zo ging ook de eerste week voorbij en het ging goed!!! het ging me lukken deze keer.
Na drie weken een halfje te hebben geslikt ben ik naar een kwart gegaan ook dit heb ik drie weken gedaan, telkens de cyclus rond dan raakt het lichaam eraan gewent. Toen kwam de dag dat ik er geen meer zou slikken, poe poe dat viel dus helemaal niet mee, bleef op de wolken lopen (hoe ik me ook aarde) , kreeg gevoel van griep, steenkoud, rillen en koorts golven door me heen, bah bah dat gevoel was niet echt jofel, maarrrrrrrr mijn wilskracht was terug en ik wist ik kan het, het lukt me echt!
Naar mate de weken van ontwenning voorbij gingen, begon ik te merken dat ik erg emotioneel was, verdriet wat naar boven kwam andere nieuwe gevoelens waar ik ook mee moest leren omgaan, gossie was ik voorheen ook zo'n jankerd? door de pillen heb ik me dus altijd heel hard opgesteld, als het ware een muur om me heen gebouwd van chemicaliën, want in feite is het niet meer dan dat, Het onderdrukt dus echt mijn eigen ik, mijn ware ik.
Het was een heftige periode van zoals ik het vind: afkicken, en hierdoor ben ik dus echt tot besef gekomen wat voor een vies spul deze middelen zijn. Mijn gezin en lieve vrienden hebben me hierdoor heen gesleept en me telkens weten op te krikken als ik het even niet meer zag zitten, uiteindelijk heb ik het wel zelf gedaan maar zonder hun begrip en steun was het moeilijker geweest.
Ik hoop met mijn verhaal meerdere mensen aan t denken te zetten, en te laten weten dat ze niet de enigste zijn. Het leven is zeker niet altijd even makkelijk, maar wel zoveel fijner zonder al deze middelen, daar ben ik inmiddels wel achter. Ik kan nu een dikke streep onder mijn verleden zetten. Zoals mijn moeder altijd zei: , ieder heeft zijn kruis te dragen,schouders eronder en verder en OW wat heeft ze daar gelijk in.
Voor vragen, steun of hulp mag je me altijd mailen; info@spirit-balance.nl
ik wens ieder die wilt afbouwen/afkicken van welk medicijn dan ook heel veel kracht en liefde toe
liefs Jacqueline
Previous page: Angst en fobie
Next page: De kracht in jezelf